Velika je rijetkost da bar nekada niste imali problema sa mokraćnim mjehurom.Ovaj zdravstveni problem po učestalosti, pri samom je vrhu ljestvice svih zdravstvenih tegoba, odmah iza infekcija respiratornog trakta.
Urinarne infekcije predstavljaju u suštini ozbiljan zdravstveni problem. Naročito su pogođene žene s obzirom da je anatomija urinarnog trakta kod žena takva da se infekcije daleko lakše javljaju (mnogo kraća mokraćna cijev, nego kod muškaraca). Iako su kod muškaraca uro-infekcije znatno rjeđe, kada se jave, mogu da predstavljaju veoma ozbiljan zdravstveni i terapijski problem. Urinarni sistem čine bubrezi, ureteri, bešika(mjehur) i uretra. Kod muškaraca je i prostata u veoma tijesnoj anatomsko-funkcionalnoj vezi sa ovim sistemom. Bakterije se najčešće u uro-trakt unose kroz spoljašnji mokraćni otvor, ali mogu dospjeti i preko krvi, limfe ili direktnim širenjem sa drugih organa koji su inficirani.Izazivači urinarnih infekcija su mikroorganizmi, bakterije. Postoji ogroman broj vrsta i podvrsta bakterija. U velikom broju slučajeva radi se o bakteriji Escherichia coli. Ona je uobičajeni stanovnik digestivnog trakta, međutim sluzokoža mokraćnog sistema je osjetljiva i kada bakterije dođu u kontakt sa njom one se pričvrste posebnim mehanizmom i započinju razmnožavanje izazivajući zapaljenje, bolove i druge tegobe i simptome. Naravno, pored E.coli postoji još ogroman broj tipova i podtipova drugih bakterija koje mogu izazvati uro-infekciju.
Često pominjani mikroorganizmi kao što su Mycoplasma i Chlamidia mogu takođe da izazovu uro-infekcije, ali one ipak mnogo češće zahvataju samo mokraćnu cijev i genitalni sistem. Njihova karakteristika je da su seksualno prenosive. Ukoliko infekcija zahvati samo mokraćnu cijev radi se o urethritisu. Kada bude zahvaćena i bešika nastaje cystitis. Daljim širenjem bakterije mogu dospjeti do bubrega i dovesti do veoma ozbiljnih posljedica (pyelonephritis). Urinarne infekcije znaju da budu dosadne i uporne. Zahtijevaju skoro pa uvijek liječenje antibioticima. Naravno, uz terapiju koju vam je propisao vaš ljekar, dosta se oslanjamo i na prirodu, i to u vidu čajeva.
Tegobe u nekim slučajevima potpuno izostaju, a mogu se kretati u rasponu od veoma blagih do izuzetno bolnih i neprijatnih, praćenih blago povišenom temperaturom. Simptomi upale mokraćnog mjehura obično započinju sa iznenadnim bolom i osjećajem težine u mokraćnoj bešici. Javlja se i često mokrenje, što je zapravo odbrambena reakcija organizma koji na taj način želi da se oslobodi bakterija, kao i peckanja prilikom mokrenja. Ono što pacijente najviše plaši jeste prisustvo krvi u urinu, groznica pak može bili znak da se infekcija proširila na bubrege, a u tom slučaju nerijetko je praćena bolom u slabinskom dijelu ledja, povraćanjem i mučninom.Ponajviše zbog anatomske građe urogenitalnog sistema,žene su daleko podložnije infekcijama od muškaraca.Upala mokraćnog mjehura, najčešće pogađa mlade žene koje tek stupaju u seksualne odnose, kao i starije poslije menopauze. Iako tegobe mogu da budu vrlo neprijatne, ove infekcije liječe se jednostavno i brzo primjenom odgovarajućih medikamenata kao i biljnim čajevima – prirodnim uroantisepticima. Međutim, ukoliko se terapija ne sprovede na vrijeme, infekcija može da se proširi na bubrege i izazove ozbiljne zdravstvene probleme.Često se misli da se urinarne infekcije prenose isključivo seksualnim putem, sa zaraženog partnera, ali to nije tačno. Ipak, seksualni odnos predstavlja rizik, jer bakterije koje se nalaze između anusa i vaginalnog otvora lako prelaze do bešike i mokraćnih kanala . Dakle, upalu izazivaju mikroorganizmi koji se inače nalaze u urogenitalnom traktu i crijevima. Infekcija mokraćnih kanala se češće dešava kod žena, pošto je put koji bakterije treba da pređu do mokraćne bešike mnogo kraći nego kod muškaraca.Neki od faktora rizika, koji utiču na pojavu i razvijanje urinarne infekcije su: smanjen unos tečnosti, nedovoljna higijena, kamen u bubregu, često kupanje u bazenima, dugotrajno zadržavanje urina, uvećana prostata, polne bolesti (hlamidija, gonoreja…), pad imuniteta i oslabljen imunitet.
Prvi korak u uspostavljanju dijagnoze jeste analiza urina i urinokultura: kao samopomoće predlaže se smanjen unos soli, koncentriranih bjelančevina(meso, jaja, mliječni proizvodi, riba…), i slatkiša sabijelim šećerom. S druge strane, treba konzumirati više voća, povrća i integralnih žitarica.Takođe se savjetuje unos veće količine vitamina C, kako kroz hranu, tako i preko suplemenata. Infekcije uro-trakta se liječe odgovarajućim lijekovima – antibioticima i uroantisepticima.Tu od velike pomoći može da bude rezultat antibiograma, mada je i iskustvo urologa od ogromnog značaja. U situaciji kada postoji osnovno oboljenje urotrakta (npr. kamen ili hronični prostatitis) sprovodi se kauzalno liječenje jer će se u protivnom infekcija teško izliječiti ili će se vrlo brzo ponovo javiti. Ne preporučuje se uzimanje lijekova napamet i samoinicijativno! Time možete ozbiljno ugroziti svoje zdravlje i smanjiti šanse za izlječenjem.
